Bir İnsanı Neden Özleriz?
Bir insanı neden özleriz? Bu soru, aslında kalbin kendine sorduğu en sessiz ama en derin sorulardan biridir. Özlemek, yalnızca birinin yokluğunu hissetmek değildir. Özlemek; alıştığın bir sesin susması, bir bakışın eksik kalması, hayatın içinden bir parçanın çekilip alınmasıdır. İnsan, hayatına dokunanı özler. Gülüşüyle içini rahatlatanı, yanında susarken bile kendini güvende hissettireni özler. Çünkü özlem, hatıralardan beslenir. Paylaşılan anlar, söylenmiş ya da söylenememiş cümleler, yarım kalan sohbetler kalpte yer eder. O yer boş kaldığında adı özlem olur. Birini özlemek, çoğu zaman alışkanlıktır. Gün içinde fark etmeden ona anlatmak istediğin bir şeyler olur. Küçük bir detay, bir koku, bir şarkı seni ona götürür. İşte o an anlarsın; özlemek, geçmişte kalan birini değil, hayatının içinde var olmuş bir duyguyu aramaktır. Bazen bir insanı değil, onunla hissettiğin hâli özlersin. Yanındayken daha sakin, daha cesur, daha gerçek olduğun hâli… Çünkü bazı insanlar, sana kendin olabi...
